من به آیت الله آقای هاشمی رفسنجانی ارادت میورزم

من به هاشمی ارادت می ورزم، نه به این عنوان که هیچ اشکال و اشتباهی نداشته است، که این از غیرمعصوم توقع نابجا و بزرگیست، بلکه به خاطر ویژگیهای شخصیّتی او و خدماتی که به جامعه ایران و انقلاب نموده است. من به هاشمی ارادت می ورزم، چرا که اولین بار سالها قبل از انقلاب با کتاب ترجمه ایشان (سرگذشت فلسطین) آشنا شدم و مقدمه جامع و مستوفائی که با قلم شیوا بر آن کتاب نوشته اند، این کتاب نشان می داد که نویسنده و مترجم آن فردی آگاه انقلابی و مسئول است. من به هاشمی ارادت می ورزم، به خاطر آنکه قبل از اینکه حضوراً درکش کنم، از طریق بعضی جوانان متّدین انقلابی و صف سخنرانی های آگاهی بخشش را شنیده بودم و از این جهت مهرش را پذیرفتم. من به هاشمی ارادت می ورزم، از این جهت که قبل از انقلاب در تهران و جاهای دیگر منبر می رفت و از دسترنج خود و دیگر مومنان پول جمع آوری می کرد و به خانواده های زندانیان سیاسی کمک می نمود و حتی برای مبارزان لبنان پول می فرستاد. اینرا از زبان آقای جلال الدین فارسی نیز که آن زمان در جمع انقلابیون لبن